Er was eens een moeder.

Die moeder had drie bloedjes van kinderen. Ze had ook een baan, een huishouden, en oh ja, een gezellig privéleven. Die moeder had dus wel een aantal ballen in de lucht te houden. Laten we nu eens naar 1 van die ballen gaan kijken: haar bloedjes van kinderen.

 

Die allerschattigste bloedjes waren geen passieve bankzittertjes.

Nee, het waren ‘echte’ kinderen. Ze renden buiten rond, klommen in bomen, vielen hun knieën kapot, sprongen op de bank, toverden hun kamer om in een discohut (ja, echt waar!), speelden spelletjes (soms ook op moeder’s telefoon) en knutselden. Soms speelde de moeder mee en soms speelden de kinderen zelf of met vriendjes (o ja, er kwamen behoorlijk wat vriendjes over de vloer).

 

De moeder stond bekend als ‘creatieve moeder’

Ze had een leuke voorraad knutselspulletjes in huis, en ze hield zelf ook van fröbelen. In dit geval viel de appel hier niet ver van de boom, want ook haar kindertjes waren niet vies van wat geknip, geplak en geklei.

En hoewel moeder het zelf ook heel leuk vond, vond ze het iets minder leuk dat haar kindertjes hier altijd haar hulp bij nodig leken te hebben. Ze bladerden in een knutselboek en kozen een leuk eindproduct uit wat ze nooit zonder volwassen hulp konden maken, of ze struinden over Pinterest waarna moeder zo’n opdracht kon gaan zitten uitpluizen.

 

En behalve die volwassen hulp vond de moeder het ook heel jammer dat het eindproduct al vaststond.

Ze wist nog uit haar eigen kindertijd dat ze het zo fijn had gevonden om zomaar wat te prullen met materialen. En hoe trots ze dan op zichzelf was als ze iets had ‘uitgevonden’.

 

Op een dag had de moeder een ‘eureka-momentje’.

Ze maakte een bijzondere bak: eentje die met een paar simpele handelingen omgetoverd kon worden in 1 grote vierkante bak, of heel veel kleine vierkante bakjes bij elkaar. Hij kon ook veranderen in een paar heel lange smalle vakken, of kleinere rechthoekige vakjes. En zelfs een combinatie van deze vakken was mogelijk. Ze noemde hem haar ‘Creatieve Toverdoos’.

 

En toen brak er een druilerige middag aan.

Een middag waarop ze niet 3 maar 5 kinderen in huis had rondlopen, in leeftijd variërend tussen de bijna 9 en net 4. En die kinderen wilden knutselen. Maar zij wilde (moest) toch echt even tijd in de keuken doorbrengen.

Ze pakte haar Creatieve Toverdoos erbij, en dook in de knutselkast. Ieder vakje vulde ze met een ander materiaal. Lekker kleurig materiaal, waarvan ze zeker wist dat haar kroost hiervan zou gaan watertanden. Ze deed er geen voorbeeld bij. Nee, het ging haar om de magie van de kleine kinderhandjes. Wat ze er wel bij deed waren een stel aardappels. Gewoon voor de leuk.

 

De moeder plantte de Creatieve Toverdoos op tafel.

Na de mededeling: “Je mag alles gebruiken, leef je uit en veel plezier”, vertrok ze naar de keuken. Uit de kamer stegen verrukte kreten op, afgewisseld met veel gelach. 5 Kinderen knutselden, zij kookte. Stiekem wierp ze af en toe een blik om de hoek van de deur. Haar hart maakte dan een sprongetje. Haar Toverdoos bezat echte magie!

 

Die avond tijdens het eten raakten de kinderen er niet over uitgepraat.

Over de aardappelmannetjes. Over de aardappelpokémon (ja echt, die blijken ook te bestaan) en over hoeveel cocktailprikkertjes er in een aardappel geprikt konden worden en je ‘m dan niet meer vast kon houden.

“Mama, mogen we de volgende keer weer toveren?”

Trotse fans

Nieuwsgierig wat anderen maakten met de pakketten van IKnutsel? Klik op de foto voor een vergroting.

En wil je hier nou graag bij komen te staan, mail dan een foto naar info@iknutsel.nl . Ik en alle andere fans zijn heel benieuwd naar je werkstuk!

  
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    

 

© 2017 - 2018 IKnutsel | sitemap | rss | webwinkel beginnen - powered by Mijnwebwinkel